Jak herbata zakorzeniona w Chinach rozwinęła się w napoje i weszła do domów zwykłych ludzi? Kiedy herbata rozpowszechniła się i stopniowo stała się jednym z głównych towarów na Morskim Jedwabnym Szlaku? Do której epoki porusza się ten kawałek zielonej herbaty? Wystawa ta wybiera różne typy eksponatów, takie jak próbki herbaty eksportowej, zestawy do herbaty eksportowej, obrazy, modele statków itp., z czterech perspektyw dotyczących pochodzenia, produkcji, obiegu i wymiany kulturowej herbaty, prezentując publiczności historyczny zapach herbaty Morskiego Jedwabnego Szlaku.
Kultura herbaty „Sea Silk” ma długą historię
W porcie Tanmen znajdują się rzędy masztów łodzi rybackich, aw niedalekim porcie Muzeum Morza Południowochińskiego jest majestatyczne, jak ogromny statek unoszący się na wietrze i falach na wzburzonym Morzu Południowochińskim. Wystawa „Handel zieloną herbatą na Morskim Jedwabnym Szlaku”, obecnie prezentowana w hali 8, przyciągnęła wielu mieszkańców i turystów do zatrzymania się i obejrzenia.
Muzeum Nanhai zostało zbudowane przez Komitet Partii Prowincji Hainan i rząd prowincji w odpowiedzi na krajową inicjatywę „Jeden pas, jedna droga”. Ważnym tematem w systemie wystawienniczym muzeum są wystawy z cyklu Morski Jedwabny Szlak. We wrześniu 2020 r. Muzeum Nanhai wraz z Muzeum Stołecznym, Muzeum Fujian, Muzeum Prowincji Zhejiang i innymi dziesięcioma muzeami wspólnie zaplanowało i uruchomiło wystawę „Long Traveling Miles-Longquan Celadon on the Maritime Silk Road”, która jest morską wystawą muzeum Seria Jedwabny Szlak. Pierwszy rozdział wystawy.
„Podobnie jak jedwab i porcelana, herbata jest również ważnym świadkiem wymiany i dobrobytu Morskiego Jedwabnego Szlaku”. Xin Lixue, dyrektor Muzeum Morza Południowochińskiego w Chinach (Hainan), powiedział, że aby rozszerzyć rozprzestrzenianie się kultury Morskiego Jedwabnego Szlaku i promować tradycyjną kulturę chińską, muzeum połączyło siły. China Tea Museum, Shanghai China Maritime Museum, Shanghai History Museum, Guangzhou Shisanhang Museum i Zhoushan Museum wspólnie zaplanowały i uruchomiły wystawę „Handel zieloną złotą herbatą na morskim jedwabnym szlaku”, która stała się serią wystaw na Morskim Jedwabnym Szlaku w Muzeum. Kolejny rozdział książki.
Herbata, cudowna roślina z Chin, jest jednym z ważnych wkładów Chin w ludzkość i cywilizację światową.
Jak mówi przysłowie: „Siedem rzeczy do otwarcia drzwi, drewno opałowe, ryż, olej, sól, sos i herbata z octem”, można zobaczyć status herbaty w chińskim życiu społecznym. Chiny są pierwszym krajem, który odkrył i używa herbaty. Przez tysiące lat herbata stała się niezbędnym i wyjątkowym napojem dzięki chińskiej mądrości.
Ale kiedy po raz pierwszy spotkał ludzi, był używany jako recepta na ślepą detoksykację. Rekordy Lu Yu „Tea Classic”: Herbata służy do picia i pochodzi od rodziny Shennonga. „Materia Medica” ma zapis, że „Shen Nong smakuje sto ziół i napotyka siedemdziesiąt trucizn w ciągu jednego dnia i otrzymuje herbatę, aby je złagodzić”.
Dynastia Tang była okresem niezwykle pomyślnego rozwoju kultury herbacianej w starożytnym moim kraju. Mówi się, że herbata kwitła w dynastii Tang i rozkwitała w dynastii Song. Herbata w dynastii Tang stała się jednym z głównych towarów i weszła w codzienne życie ludzi. Wiele znanych herbat i herbat hołdowych pojawiło się jedna po drugiej. To właśnie w tym okresie herbata zaczęła być opodatkowana, herbata zaczęła mieć słowa, a herbata zaczęła stawać się książką. „Odkąd Lu Yu urodził się na świecie, świat nauczył się nowej herbaty”, publikacja „Tea Classic” Lu Yu w połowie dynastii Tang wyniosła kulturę herbaty na niespotykany dotąd poziom.
Od tego czasu herbata dotarła do Korei Północnej, Japonii oraz innych krajów i regionów Azji Południowo-Wschodniej przez Morze Wschodniochińskie. Po XVII wieku rozwój techniki nawigacyjnej sprzyjał częstym wymianom handlowym między Wschodem a Zachodem, a herbata dotarła także do bardziej odległej Europy i obu Ameryk. , Afryka i inne miejsca.
Wraz z rozpowszechnieniem picia herbaty w Europie, herbata stopniowo stała się ważnym ładunkiem dla oceanicznych statków handlowych. Dopiero w latach dwudziestych XIX wieku herbata zastąpiła jedwab i stała się głównym towarem importowanym do Europy. Na scenie tego globalnego handlu pojawiały się kolejne postacie, a bohaterka, chińska herbata, przechodziła jeden po drugim skomplikowany proces, została włożona do pudełka po herbacie i przepłynęła ocean na drugą stronę oceanu, aby kontynuować kolejną podróż.
Cenna kolekcja przedstawia barwną kulturę herbacianą
W gablocie rzeźbę „Brązowy posąg mężczyzny w herbacie Qing Bong” autorstwa Otto Hoffmana (1885-1915) z Niemiec można opisać jako realistyczną. Zobaczyłem, że mężczyzna był chudy, trzymał tacę z herbatą w obu rękach i wpatrywał się w zestaw z herbatą ze spuszczoną głową, jakby bał się, że herbata się rozleje przez jego kroki. Przyjrzyj się bliżej, ubrania są nadal wyrzeźbione w tradycyjne chińskie wzory, a warkocze z tyłu głowy są wykonane z cienkiej wełny.
Dynastia Qing była okresem największego rozkwitu przemysłu herbacianego w historii Chin. Na terenach miejskich i wiejskich rozsiane były wszelkiego rodzaju herbaciarnie. Były nieodzownymi miejscami publicznymi w codziennym życiu ludzi i były ośrodkami aktywności społecznej, wypoczynku i rozrywki. To oni współtworzyli barwną kulturę herbaciarni w czasach nowożytnych. Na wystawie kalkomanie Qing Kangxi z Chińskiego Muzeum Herbaty, w tym kalkomanie Qing Kangxi wydrążone w czterowymiarowym śliwkowym i bambusowym, podwójnie przezroczystym, eliptycznym fioletowym glinianym garnku oraz naklejki Qing Kangxi Taishi na guziki i wzorzyste smocze fioletowe gliniane garnki , są niesamowite.
Wielki rozwój przemysłu herbacianego przyczynił się również do rozkwitu handlu herbatą. W tym czasie obszary produkcji herbaty eksportowane z Chin do Europy znajdowały się głównie w regionach Guangdong, Szanghaju, Fujian, Anhui, Jiangxi, Jiangsu oraz w regionach Hubei i Hunan. Przed 1840 rokiem Chiny były głównym dostawcą na światowy rynek herbaty.
„Dziewiętnastowieczny obraz na szkle z trzynastą komorą w Guangzhou” z kolekcji Chińskiego Muzeum Nawigacji w Szanghaju jest bardzo cenny. Na obrazie są chińskie łodzie rybackie, szczęśliwe łodzie, smocze łodzie, żaglówki i parowce Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej na rzece Perłowej. Rywalizacja o setki łodzi jest świadectwem chwalebnej historii Trzynastej Linii Guangzhou w czasach dynastii Qing.
Guangdong znajduje się na wybrzeżu Morza Południowochińskiego, z wieloma dobrymi portami we fiordach. Historycznie Guangdong był ważnym portem centralnym dla handlu chińskiego i zagranicznego. Od czasów dynastii Han było ważnym ośrodkiem chińskiego i zagranicznego ruchu i handlu morskiego. W 1757 r. Rząd Qing ogłosił dekret „Handel z jednym portem”, czyniąc Guangdong jedynym legalnym portem dla handlu zagranicznego Chin. Dzięki korzystnemu położeniu geograficznemu i specjalnej polityce Guangdong przez prawie sto lat zmonopolizował handel drogą morską między Chinami a Zachodem. Herbata, porcelana, jedwab i inne towary są stale sprzedawane z Kantonu do wszystkich części świata. Kanton stał się również bazą produkcyjną i tranzytową dla chińskich zagranicznych dzieł sztuki. baza.
Oprócz Kantonu, Fuzhou jest również ważnym portem handlu herbatą wzdłuż Morskiego Jedwabnego Szlaku. Fujian jest główną prowincją produkującą herbatę. Obszary herbaciane w północno-wschodnim i północno-zachodnim Fujianie można wygodniej transportować do Fuzhou rzeką Minjiang. Obfita produkcja herbaty i wygodny transport sprawiają, że rynek herbaty w Fuzhou szybko rośnie. W 1844 roku Fuzhou zostało otwarte jako port zagraniczny, ale z różnych powodów nie powstał handel herbatą na dużą skalę. Do wybuchu Wojny o Królestwo Niebieskie Taiping kanały eksportu herbaty Fujian z Kantonu i Szanghaju były zablokowane. Rząd Qing natychmiast zniósł zakaz eksportu herbaty z portu w Fuzhou. Port w Fuzhou szybko się rozwijał. . W 1863 roku całkowity wolumen eksportu portu Fuzhou ustępował jedynie Szanghajowi.
Kolekcja odtwarza sieć handlu herbatą „Sea Silk”.
Malarstwo Tongcao to rodzaj akwareli malowanej na cienkich plasterkach wyciętych z łodyg Tongcao. Jako wyjątkowa tradycyjna chińska technika rozkwitła w XIX wieku w Kantonie w południowych Chinach. W tym czasie był eksportowany i sprzedawany na całym świecie. Lokalne zwyczaje, życie oficjalne, zwyczaje i zwyczaje ludowe itp. nazywane są „pocztówkami orientalnymi”. Na tej wystawie obrazy handlu zieloną herbatą przywiezione przez Muzeum Trzynastej Linii w Guangzhou przedstawiają żywe i kompletne sceny z wyraźnymi szczegółami postaci, żywo pokazując proces sadzenia, produkcji, pakowania, ważenia i zakupu herbaty.
Komentator wystawy poinformował, że po pierwszej wojnie opiumowej Chiny zostały zmuszone do otwarcia Kantonu, Xiamen, Fuzhou, Ningbo i Szanghaju jako portów handlowych, a zagraniczni biznesmeni mogli bezpośrednio kontaktować się ze wszystkimi kupcami w portach handlowych. W rezultacie herbaciarnie z tego okresu zastąpiły trzynastu handlarzy i stały się instytucjami pośredniczącymi w handlu herbatą między Chinami a innymi krajami. System produkcji i obiegu herbaty zmienił się na: hodowca herbaty, sprzedawca herbaty, herbaciarnia, herbaciarnia, herbaciarnia i herbaciarnia. Compradors, zagraniczne firmy i zagraniczni konsumenci. W gablocie lista list transportu herbaty, wyjaśnień i innych kolekcji z późnej dynastii Qing odtworzyła ogromny łańcuch przemysłowy stojący za handlem herbatą.
Kilka dużych europejskich firm handlowych odniosło ogromne korzyści z tego łańcucha branżowego.
Na wystawie próbka herbaty z prawie 300-letnią historią prowadzi ludzi z powrotem do burzliwej ery handlu. „Ta próbka herbaty jest bardzo cenna. Została wydobyta z wraku szwedzkiego statku z Göteborga przewożącego 370 ton herbaty. Chińskie Muzeum Herbaty ma szczęście zachować dwie kopie. To jedna z nich” – powiedział Zhang Peilan, zastępca kuratora Muzeum Morza Południowochińskiego.
11 stycznia 1745 r. Oceaniczny statek handlowy „Göteborg I” należący do Szwedzkiej Kompanii Wschodnioindyjskiej wypłynął z Kantonu, aby wrócić do domu. Na statek załadowano około 700 ton chińskich towarów, w tym herbatę, porcelanę, jedwab i przyprawy. Po ośmiu miesiącach podróży Gothenburg nagle uderzył w skałę i zatonął w morzu około 900 metrów od portu w Göteborgu. W 1984 roku Szwedzi odkryli Göteborg śpiący na dnie morza. Do 1986 r. rozpoczęła się nowa runda ratownictwa, a prace ratownicze trwały do 1993 r. Przez setki lat ludzie ratowali dużą liczbę liści herbaty i wykwintną porcelanę do picia herbaty.
W XVIII wieku Brytyjska Kompania Wschodnioindyjska zaczęła dominować w światowym handlu herbatą i stopniowo opanowała monopol na chiński handel herbatą, manipulowała sprzedażą herbaty, ograniczała ilość herbaty importowanej do Wielkiej Brytanii, kontrolowała ceny herbaty i zmonopolizował międzynarodowy rynek herbaty. Chińska herbata wysyłana i sprzedawana przez Brytyjską Kompanię Wschodnioindyjską stanowiła 33 procent całej herbaty sprzedawanej w Kantonie w latach siedemdziesiątych XVIII wieku i osiągnęła 80 procent na początku XIX wieku.
Wraz z rozprzestrzenianiem się liści herbaty za granicą, istnieje również chińska technologia przetwarzania herbaty, technologia sadzenia herbaty, metody picia herbaty, etykieta herbaty i wykwintne zestawy do herbaty itp. Zapach herbaty stał się trendem. Herbata na Morskim Jedwabnym Szlaku to nie tylko „zielone złoto”, stała się także popularyzatorem chińskiej kultury.